Γιατί τόση φασαρία με τις λίστες συγγραμμάτων;

Είναι πλέον κοινή αλήθεια ότι οι αγώνες του φοιτητικού κινήματος τα τελευταία χρόνια κατάφεραν να μπλοκάρουν μεγάλο μέρος της επιχειρούμενης αναδιάρθρωσης. Κανείς όμως δεν είχε κατά νου ότι ο αγώνας θα ήταν εύκολος και πάνω απ’όλα σύντομος. Έτσι λοιπόν το φοιτητικό κίνημα έρχεται ξανά αντιμέτωπο με διάφορες πτυχές της, οι οποίες αποσπασματικά, αλλά και στοχευμένα παράλληλα, επιχειρούνται να περάσουν.
Στη δεδομένη συγκυρία, λοιπόν, οι φοιτητές βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα πραγματικότητα που επηρεάζει άμεσα την καθημερινότητά μας κι αφορά τον τρόπο με τον οποίο προμηθευόμαστε τα συγγράμματα θίγοντας άμεσα τα υλικά μας συμφέροντα.
Μύθοι και αλήθειες για τις λίστες συγγραμμάτων
Ας βάλουμε λοιπόν τη δική μας οπτική πάνω σε κάποια πράγματα που έχουν ειπωθεί ή ίσως θα ειπωθούν σχετικά με το νέο καθεστώς διανομής συγγραμμάτων, από τους απολογητές του και ας αποδομήσουμε ένα προς ένα τα επιχειρήματά τους:

1. Το πολλαπλό σύγγραμμα είναι πιο επιστημονικά ορθό από τη λογική του ενός και μοναδικού συγγράμματος ως πηγής πληροφοριών.

Συμφωνούμε. Απλά να ξεκαθαρίσουμε ότι σύμφωνα με το προεδρικό διάταγμα (Π.Δ.) που αφορά το καθεστώς διανομής συγγραμμάτων με βάση το νέο νόμο πλαίσιο, η έννοια του πολλαπλού συγγράμματος δεν υφίσταται, καθώς ορίζεται απ’ αυτό ότι κάθε φοιτητής δικαιούται να λαμβάνει δωρεάν ένα και μοναδικό σύγγραμμα για κάθε μάθημα.

1. Ως ένα ενιαίο σύγγραμμα μπορούν να θεωρηθούν περισσότερα του ενός συγγράμματα

Ναι, αν δεν επικαλύπτεται η ύλη τους, όπως προβλέπεται από το προεδρικό διάταγμα, πράγμα που είναι πρακτικά αδύνατο, αφού δεν είναι καθόλου πιθανό βιβλία που προτείνονται για να καλύψουν την ύλη ενός συγκεκριμένου αντικειμένου ενός συγκεκριμένου τομέα της επιστήμης που διδασκόμαστε να μην περιέχουν έστω και κάποια κοινά στοιχεία. Στο ίδιο ακριβώς πνεύμα αναπαράγεται και το απαράδεκτο καθεστώς όπου σημειώσεις (πολλές φορές αναγκαίες για να περάσει κάποιος το μάθημα) δημοσιεύονται στο διαδίκτυο σε μορφή PDF από διάφορους καθηγητές χωρίς καμιά μέριμνα για να μοιραστούν τυπωμένες στους φοιτητές που αναλαμβάνουν οι ίδιοι την ευθύνη αλλά και το κόστος να τις τυπώσουν.

1. Το νέο μέτρο δίνει τη δυνατότητα να προμηθευτούμε συγγράμματα τα οποία μέχρι τώρα λόγω κόστους δεν παρέχονταν.

Ας μην κοροϊδευόμαστε, για τους περισσότερους και τις περισσότερες από μας κριτήριο για την επιλογή ενός βιβλίου δεν θα αποτελέσει τόσο η επιστημονική του αξία, αλλά πολύ περισσότερο το σε ποιό βαθμό το περιεχόμενό του αντιστοιχεί στη διδακτέα και κατ’ επέκταση την εξεταστέα ύλη. Επομένως, εφόσον έχουμε δικαίωμα να επιλέξουμε ένα από τα προτεινόμενα συγγράμματα, στην ουσία ακυρώνεται η υποτιθέμενη δυνατότητα να εμπλουτίσουμε τη βιβλιοθήκη μας με ένα ακόμα σύγγραμμα.
Άλλωστε, αν θέλουμε να μιλήσουμε για κόστος, δεν είναι τυχαίο ότι στον προϋπολογισμό του 2007 προβλέφθηκε ελάχιστη αύξηση των κονδυλίων για την προμήθεια επιστημονικών συγγραμμάτων (από 36,7 εκατ. ευρώ το 2006 σε 39,9 εκατ. ευρώ το 2007), πράγμα ενδεικτικό για το κατά πόσο ενδιαφέρεται το υπουργείο για την αναβάθμιση της ποιότητας των παρεχόμενων στους φοιτητές συγγραμμάτων.
Μερικά πράγματα ακόμα
Πέρα από τα παραπάνω που πιστεύουμε ότι είναι οι πιο κραυγαλέοι «λάκκοι» που έχει η «φάβα» της διάταξης σχετικά με τις λίστες συγγραμάτων, υπάρχουν ακόμα πτυχές της ίδιας διάταξης που σίγουρα είναι εξίσου κομβικές και πλήττουν στον ίδιο βαθμό το φοιτητή.
Στο Π.Δ. αναφέρεται ότι οι φοιτητές ή σπουδαστές των Α.Ε.Ι. δικαιούνται δωρεάν προμήθειας και επιλογής αριθμού διδακτικών συγγραμμάτων ίσου με τον συνολικό αριθμό των υποχρεωτικών και επιλεγόμενων μαθημάτων που απαιτούνται για τη λήψη του πτυχίου.
Σύμφωνα με αυτό, αν οι φοιτητές ή σπουδαστές επιλέξουν περισσότερα επιλεγόμενα μαθήματα από όσα απαιτούνται για τη λήψη του πτυχίου, το δικαίωμα δωρεάν προμήθειας και επιλογής συγγραμμάτων δεν επεκτείνεται και στα επιπλέον μαθήματα που επέλεξαν και εξετάστηκαν οι φοιτητές ή σπουδαστές, ακόμη και αν αυτά υπολογίζονται για τη λήψη του πτυχίου.
Παράλληλα αξίζει να σημειωθεί πως αν κάποιος έχει δηλώσει, αλλά δεν έχει περάσει ένα μάθημα και αλλάξει το σύγγραμμα, τότε δε δικαιούται να λάβει δωρεάν το καινούριο σύγγραμμα.
Τέλος, δεν μπορούμε να παραλείψουμε και το απαραίτητο «κερασάκι στην τούρτα» της όλης ιστορίας. Με το άρθρο 12 του Π.Δ., λοιπόν, δυσκολεύει η διανομή των βιβλίων από τους εκδότες, με αποτέλεσμα οι φοιτητές να κινδυνεύουν να πάρουν τα συγγράμματα που δικαιούνται με μεγάλη καθυστέρηση, μήνες μετά την έναρξη των μαθημάτων. Οι συνέπειες, θαρρούμε, αυτονόητες...
Κι εμείς τι κάνουμε;

1. Στη δεδομένη συγκυρία, το φοιτητικό κίνημα οφείλει να στείλει άλλο ένα ηχηρό μήνυμα στους θιασώτες της αναδιάρθρωσης. Άλλη μια διάταξη του νέου νόμου πλαίσιο πρέπει να τους επιστραφεί ανεφάρμοστη. Δεν πρέπει να ανεχτούμε τις εκβιαστικές λογικές του υπουργείου αφήνοντας αυτόυς να αναλάβουν το πολιτικό κόστος της μη διανομής συγγραμμάτων στους φοιτητές των ελληνικών ΑΕΙ. Με δεδομένα όλα αυτά, σαν ΕΓΚΕΛΑΔΟΣ Πολιτικών Μηχανικών ζητάμε τη σύγκληση νέας Γενικής Συνέλευσης τμήματος ώστε να αποσυρθούν οι λίστες συγγραμμάτων.

Δεν υποκύπτουμε στις εκβιαστικές λογικές του υπουργείου
Δεν ανεχόμαστε την καταπάτηση του Δημόσιου και Δωρεάν χαρακτήρα του Πανεπιστημίου