|
Φοιτητική μέριμνα και δικαιώματά στη δωρεάν σίτιση & στέγαση Αθήνα 2004
Τα τελευταία χρόνια, μέσα από μια σειρά ευρωπαϊκών συμφωνιών και διακηρύξεων που εφαρμόζονται από τις εθνικές κυβερνήσεις, επιχειρείται η διάλυση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Βασικός άξονας της πολιτικής αυτής είναι και η περικοπή των κρατικών δαπανών για την παιδεία και η προσφυγή σε ιδιωτικούς φορείς για την κάλυψη των αναγκών των ιδρυμάτων της ανώτατης εκπαίδευσης. Στα πλαίσια αυτής της πολιτικής πλήττεται και τείνει να καταργηθεί το κατακτημένο δικαίωμα των φοιτητών/τριών για δωρεάν σίτιση και στέγαση. Ειδικότερα στη χώρα μας, η στέγαση σε φοιτητικές εστίες των πανεπιστημίων, καθώς και η δωρεάν σίτιση, παρέχεται σε ελάχιστο ως και μηδαμινό αριθμό φοιτητών/τριών ( π.χ. στην Αθήνα μόλις το 1% των φοιτητών διαμένει στις 3 εστίες που έχουν απομείνει). Πρέπει να σημειωθεί επίσης ότι και αυτή η υποτυπώδης παροχή δωρεάν σίτισης και στέγασης δε γίνεται με ενιαίο τρόπο από έναν ενιαίο φορέα, αλλά παρέχεται κατακερματισμένη από διάφορους διαχειριστές, υπό τη μορφή επιδομάτων, ξενοδοχείων, ετοιμόρροπων εστιών. Όσον αφορά συγκεκριμένα στο ζήτημα των εστιών, εδώ και χρόνια οι συνθήκες διαβίωσης είναι άθλιες και αδυνατούν να καλύψουν τις στοιχειώδεις ανάγκες των οικοτρόφων. Την ίδια στιγμή, μάλιστα, που ο αριθμός των εισακτέων στα πανεπιστήμια αυξάνεται, το Υπουργείο Παιδείας όχι μόνο δεν αυξάνει τις δαπάνες του ώστε να ανεγερθούν νέες εστίες αλλά και κλείνει τις ήδη υπάρχουσες. Χαρακτηριστικό είναι ότι με πρόσχημα τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004 και χρησιμοποιώντας το πάγιο αίτημα των φοιτητών/τριών για αναβάθμιση των φοιτητικών εστιών, αποφασίστηκε η εκκένωση των εστιών Α' και Β' του ΕΚΠΑ (Πανεπιστημίου Αθηνών) και του Παντείου Πανεπιστημίου. Σε άλλες περιπτώσεις επιβάλλεται ενοίκιο και εσωτερικός κανονισμός (π.χ. εστία πανεπιστημίου Ιωαννίνων) ή ακόμα προτείνεται η διαμονή μόνο των πρωτοετών φοιτητών για ένα μόνο εξάμηνο (π.χ. εστία ΤΕΙ Πάτρας). Ενώ υπάρχουν και εστίες που έκλεισαν για να 'αναβαθμιστούν' και δεν ξανάνοιξαν ποτέ...(π.χ. εστία Πανεπιστημίου Πειραιά). Εξάλλου υπάρχει πληθώρα πανεπιστημίων, τα οποία δεν έχουν εστίες και φιλοξενούν τους ολιγάριθμους δικαιούχους φοιτητές τους σε ξενοδοχεία αμφιβόλου ποιότητας ή τους παρέχουν πενιχρά επιδόματα. Ως απάντηση σε αυτή την πολιτική υποβάθμισης του δικαιώματος για δωρεάν σίτιση και στέγαση που προωθεί το Υπουργείο, οι οικότροφοι των 2 φοιτητικών εστιών του ΕΚΠΑ προέβησαν σε κατάληψη τους. Χωρίς φοιτητική μέριμνα για όλους όσοι έχουν ανάγκη, εντείνεται η ταξικότητα της εκπαίδευσης, αφού αποκλείονται από αυτήν οι φοιτητές/τριες, που προέρχονται από τα χαμηλά οικονομικά και κοινωνικά στρώματα και δεν μπορούν να ανταποκριθούν στο συνεχώς αυξανόμενο κόστος ζωής. Σε καμία περίπτωση, λοιπόν, δεν μπορούμε να ανεχτούμε την εκκένωση των εστιών ή την επιβολή ενοικίου και εσωτερικού κανονισμού, ούτε φυσικά τον αποχαρακτηρισμό οποιουδήποτε πανεπιστημιακού χώρου ως ασύλου. Οι εστίες των πανεπιστημίων αποτελούν πυρήνα κοινωνικοποίησης των φοιτητών/τριών αλλά και χώρο ανάπτυξης πολιτικής και πολιτιστικής συλλογικής δράσης. Παράλληλα, θεωρούμε επίσης απαράδεκτη τη στέγαση των φοιτητών σε ξενοδοχεία, αφού είναι χώροι ακατάλληλοι τόσο για την κάλυψη των αναγκών ενός φοιτητή όσο και για την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι το ζητούμενο δεν είναι μόνο το μέγεθος του επιδόματος ή οι συνθήκες διαβίωσης σε ένα ξενοδοχειακό χώρο, αλλά η αντίληψη που προωθεί την ατομική διεκδίκηση δικαιωμάτων, και όχι μέσα από συλλογικά όργανα, καθώς και την αποκοπή μας από χώρους που επιτρέπουν τη μαζική παρέμβαση. Η υπεράσπιση του δικαιώματος της δωρεάν σίτισης και στέγασης όλων των φοιτητών/τριών συνδέεται άμεσα με την υπεράσπιση της ίδιας της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης. Η συρρίκνωση και αυτού του δικαιώματος δεν αφορά μόνο τους οικοτρόφους αλλά και όλους/ες μας που αγωνιζόμαστε για ένα δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο, το οποίο μόνο μέσα από κινητοποιήσεις και συλλογικές διεκδικήσεις μπορούμε να απαιτήσουμε.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
· Απόσπαση των εστιών από τη δικαιοδοσία του Εθνικού Ιδρύματος Νεότητας (Ε.Ι.Ν.) και δημιουργία ενιαίου κρατικού φορέα σίτισης-στέγασης που θα διασφαλίζει τη δωρεάν σίτιση και στέγαση όλων των φοιτητών/τριών με κοινή ποιότητα σε όλα τα πανεπιστήμια. Οι γενικές συνελεύσεις των φοιτητών/τριών και των οικοτρόφων και τα όργανα συνδιοίκησης του κάθε πανεπιστημίου να έχουν τον πρώτο λόγο τόσο στη διοίκηση της κάθε εστίας όσο και στο νέο φορέα. · Αναβάθμιση των υπάρχουσων εστιών και ανέγερση νέων. · Καμία επιβολή ενοικίου-κατάργηση του ενοικίου για τους αλλοδαπούς-κοινή λίστα εισαγωγής ελλήνων και αλλοδαπών στις εστίες. · Κατάργηση των εσωτερικών κανονισμών. · Χρηματοδότηση πολιτιστικών δραστηριοτήτων στις εστίες.
EΓΚΕΛΑΔΟΣ
|