TΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΑΣΥΛΟ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΚΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΕΩΣ ΤΟΥ

«...οφείλουμε να διεκδικήσουμε διεύρυνση του ασύλου σ’ όλους τους χώρους όπου δεν ισχύει ( πχ φοιτητικές εστίες) καθώς και αύξηση της συμμετοχής των φοιτητών στη διαχείρησή του μέσα από τη διεύρυνση των οργάνων συνδιοίκησης...»

Τον τελευταίο καιρό έχει ανοίξει στο εσωτερικό των πανεπιστημίων αλλά και συνολικότερα στην ελληνική κοινωνία μία συζήτηση σχετικά με το νόημα και το περιεχόμενο του πανεπιστημιακού ασύλου. Πιο συγκεκριμένα, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας προτίθεται, προγραμματικά τουλάχιστον, να προχωρήσει σε μία σειρά από νομοθετικές αλλαγές στο νόμο-πλαίσιο 1268/82 με κατεύθυνση την περιστολή του ασύλου ενώ και στο εσωτερικό των πανεπιστημίων πολλά μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας στρέφονται ενάντια στο καθεστώς του ως έχει. Ωστόσο, όταν μπαίνει κανείς στη συζήτηση για το ζήτημα αυτό πρέπει να έχει υπόψιν του ορισμένες σημαντικές παραμέτρους.

Καταρχάς το πανεπιστήμιο καταστατικά είναι χώρος ελεύθερης  διακίνησης ιδεών, προσώπων και γνώσης, που σημαίνει οτι οφείλει να δημιουργεί τις απαραίτητες συνθήκες για την απρόσκοπτη καλλιέργεια των επιστημών και της κριτικής σκέψης. Έπειτα ο νόμος-πλαίσιο 1268/82 κατοχυρώνει το αυτοδιοίκητο του πανεπιστημίου. Μία σειρά από θεσμικά μέτρα πλαισιώνουν το χαρακτήρα αυτονομίας του  ως χώρου που μπορεί να διαμορφώνει το περιεχόμενο της εκπαίδευσης που παρέχει αυτόκλητα, χωρίς εξωτερικές παρεμβάσεις και επεμβάσεις. Το άσυλο ως θεσμικό μέτρο, έρχεται να απαντήσει σ’αυτήν ακριβώς την αναγκαιότητα και να περιφρουρήσει  τις ακαδημαϊκές ελευθερίες που απορρέουν από το χαρακτήρα του πανεπιστημίου. Είναι ένα μέτρο που κατακτήθηκε μετά από αγώνα του λαίκου και φοιτητικού κινήματος τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, μέχρι να προσδιορισθεί πλήρως νομικά στο νόμο 1268/82. Με το ισχύον νομικό καθεστώς, το άσυλο αίρεται μόνο σε περίπτωση κακουργηματικής πράξης ή μετά από απόφαση συγκλήτου σε έκτακτες περιπτώσεις.

Ωστόσο, έχουμε γίνει πολλές φορές μάρτυρες κατάφωρης παραβίασης του από τις αστυνομικές δυνάμεις καταστολής, με τελευταία αυτή πριν από λίγο καιρό στο ΕΜΠ, όταν τρεις άνδρες της Ασφάλειας με πολιτικά βρέθηκαν μέσα στο χώρο του πολυτεχνείου. Σε μία περίοδο που σε κοινωνικό επίπεδο βιώνουμε μία άνευ προηγουμένου επίθεση σε κοινωνικά και ατομικά δικαιώματα καθώς και μία ένταση των μέτρων καταστολής στο όνομα του πολέμου ενάντια στην «τρομοκρατία» (κάμερες, αστυνομοκρατία), τέτοιες προκλήσεις σε βάρος του ασύλου μάλλον δεν είναι τυχαίες...  Το τελευταίο διάστημα μάλιστα, τα περιστατικά παραβίασης του ασύλου αυξάνονται συνεχώς, γεγονός ιδιαίτερα κρίσιμο δεδομένου οτι την ίδια ώρα προωθείται η ιδέα της περιστολής του ασύλου, τόσο του πανεπιστημιακού όσο και του οικιακού (με το νέο «αντιτρομοκρατικό» νόμο) προκειμένου να «διευκολυνθεί» το έργο των αρχών.

Απέναντι σε όλα αυτά, όμως, τί μπορούμε να πούμε;      Στο βαθμό που η ακαδημαΪκη κοινότητα (φοιτητές-διδακτικό/επιστημονικό προσωπικό) είναι υπεύθυνη για τη διαχείριση του ασύλου, θεωρούμε οτι μπορεί μόνη της να το περιφρουρήσει, μέσα από τα δημοκρατικά εκλεγμένα όργανά της. Δεν είμαστε διατεθειμένοι σε καμία περίπτωση  να θυσιάσουμε κανένα κεκτημένο δικαίωμα , στο όνομα του οποιουδήποτε «κινδύνου». Για το όποιο πρόβλημα παρουσιάζεται δεν ευθύνεται ο θεσμός αλλά η ισχύουσα κοινωνική κατάσταση... Ισα ίσα, ο θεσμός του ασύλου είναι ένα από τα πιο προοδευτικά σημεία μιαςκοινωνίας που κατά τ’ άλλα οδηγείται σε μια συνεχή αποδιάρθρωση και οπισθοδρόμηση.

Συνεπώς, έχοντας σκιαγραφήσει το πλαίσιο της συζήτησης για το άσυλο, μπορούμε να καταλήξουμε σ’ ένα ασφαλές συμπέρασμα: το πανεπιστημιακό άσυλο 32 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973 καθώς και η αναγκαιότητα υπερασπίσεώς του είναι επίκαιρα όσο ποτέ. Δε μπορούμε να σταματήσουμε όμως εδώ. Οφείλουμε να διεκδικήσουμε διεύρυνση του ασύλου σ’ όλους τους χώρους όπου δεν ισχύει ( πχ φοιτητικές εστίες) καθώς και αύξηση της συμμετοχής των φοιτητών στη διαχείρησή του μέσα από τη διεύρυνση των οργάνων συνδιοίκησης. 

ΖΗΤΑΜΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ

ΕΓΚΕΛΑΔΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ-ΔΙΚΤΥΟ