Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΜΑΣ ΧΤΥΠΑΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ...

                                                           …ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΟΙΞΟΥΜΕ

Το πανεκπαιδευτικό μέτωπο ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16 και στο νέο νόμο πλαίσιο σημάδεψε την περασμένη χρονιά. Προξένησε ένα γενικότερο κλίμα ενθουσιασμού στη νεολαία και στην Αριστερά και διέψευσε όσους μας αποκαλούσαν «γενιά του φραπέ».

Παρά τη νίκη του φοιτητικού κινήματος όσον αφορά την αναθεώρηση του άρθρου 16, η «μεταρρύθμιση» της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης συνεχίζεται, τόσο με την εφαρμογή του νέου νόμου πλαίσιο όσο και με νέους νόμους για τα μεταπτυχιακά και την έρευνα. Συγκεκριμένα τίθενται στο στόχαστρο:

Ο δημόσιος χαρακτήρας της εκπαίδευσης Μετά την πρώτη αποτυχία αναθεώρησης του άρθρου 16, τα ιδιωτικά κολλέγια που συνεργάζονται με πανεπιστήμια του εξωτερικού (Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών) επιχειρείται να αναγνωριστούν ως ισότιμα με τα δημόσια ΑΕΙ μέσω μιας κοινοτικής οδηγίας. Ταυτόχρονα, μέσω των τετραετών αναπτυξιακών προγραμμάτων, που προβλέπει ο νόμος πλαίσιο, τα πανεπιστήμια υποχρεώνονται να λειτουργήσουν με βάση τον ανταγωνισμό, όπως οι επιχειρήσεις. Εάν τα πανεπιστήμια δεν υποταχτούν στους όρους του υπουργείου, δεν τους εξασφαλίζεται χρηματοδότηση και αναγκάζονται να αναζητήσουν μη κρατικούς πόρους.  Την ίδια στιγμή η κυβερνητική δέσμευση για 5% του ΑΕΠ για την παιδεία δεν υλοποιείται για άλλη μια χρονιά.

Οι όροι φοίτησης Τα δωρεάν συγγράμματα περικόπτονται, τη στιγμή που και οι υπόλοιπες φοιτητικές παροχές είναι υποβαθμισμένες. Επιπλέον, ο ελεύθερος χρόνος συρρικνώνεται με μέτρα που μετατρέπουν το πανεπιστήμιο σε προέκταση του λυκείου.

οι ακαδημαϊκές ελευθερίες και το άσυλο Η βασική δημοκρατική κατάκτηση που διαφυλάττει την ελεύθερη διακίνηση ιδεών μέσα στα πανεπιστήμια, που θεωρούνται χώροι διαμόρφωσης πολιτικής, πολιτιστικής και κοινωνικής συνείδησης των ατόμων, περιορίζεται σημαντικά με βάση το νέο νόμο-πλαίσιο. Οι καταλήψεις στοχοποιούνται και ουσιαστικά απαγορεύονται. Με ένα τέτοιο νόμο η εισβολή των τανκ το 73 στο Πολυτεχνείο θα ήταν καθ’ όλα  νόμιμη.

η αυτονομία των πανεπιστημίων Η αυτονομία των πανεπιστημίων, η οποία έχει κατακτηθεί μετά από πολύχρονους αγώνες καταπατείται. Αυτός ο χαρακτήρας είναι που επιτρέπει τη δημιουργία ρευμάτων κοινωνικής αμφισβήτησης μέσα στους πανεπιστημιακούς χώρους. Η αυτονομία των πανεπιστημίων θίγεται, όμως, με το νόμο της αξιολόγησης , τα τετραετή προγράμματα και τη δημιουργία πρότυπου κανονισμού λειτουργίας από το υπουργείο.

το μέλλον μας στη ζωή Τα ενιαία προγράμματα σπουδών καταργούνται, αφού κάθε μάθημα αποκτά διαφορετική αξία σε πιστωτικές μονάδες(!) και το πτυχίο κάθε απόφοιτου είναι ξεχωριστό, γεγονός που καθιστά σχεδόν αδύνατες τις συλλογικές διεκδικήσεις. Επίσης, τα πτυχία μας υποβαθμίζονται από τη στιγμή που εξισώνονται με πτυχία 3ετών σπουδών των ΚΕΣ, τα οποία δίνουν πτυχία αμφιβόλου ποιότητας. Τέλος, η διαδικασία της Μπολόνια, την οποία προωθούν και οι ελληνικές κυβερνήσεις προβλέπει τη διάσπαση των ενιαίων πτυχίων και τη δημιουργία 2 κύκλων σπουδών.

Με βάση, λοιπόν, όλα τα παραπάνω είναι ξεκάθαρο ότι το φοιτητικό κίνημα έχει ανοιχτούς λογαριασμούς με την κυβέρνηση. Κρίνεται λοιπόν αναγκαίο παρά τους ήπιους και ¨διαλλακτικούς¨ επικοινωνιακούς χειρισμούς του νέο υπουργού Ε. Στυλιανίδη να πιάσει το νήμα από εκεί που το άφησε πέρσι και με κινητοποιήσεις και αγώνες να ακυρώσει στην πράξη κάθε προσπάθεια εφαρμογής του νόμου πλαισίου και να μπλοκάρει στο σύνολό της την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση.                              

Έκτος όμως από τα φοιτητικά δρώμενα που μας αφορούν άμεσα υπάρχουν και ζητήματα στο ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο που είναι δικαιολογημένο να μας προκαλούν έντονους προβληματισμούς.

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Η προκλητική αδιαφορία της κυβέρνησης στο ζήτημα των πυρκαγιών και η ανεπάρκεια του κρατικού μηχανισμού έγιναν φανερές όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού σε όλη την επικράτεια, από το Πήλιο και την Πάρνηθα (όπου χωρίς καμία παρέμβαση η φωτιά διέσχισε ¨ανενόχλητη¨ πάνω από 20 χιλιόμετρα μέχρι να καταστραφεί ο εθνικός δρυμός της Πάρνηθας, ενώ ο αρμόδιος υπουργός Β. Πολύδωρας έκανε βραβεύσεις) μέχρι τις φονικές πυρκαγιές της Εύβοιας και της Πελοποννήσου όπου κάηκαν ζωντανοί πάνω από 60 άνθρωποι, ξεσπιτώθηκαν εκατοντάδες και κάηκαν χιλιάδες στρέμματα δασικών εκτάσεων. Η «ασύμμετρες απειλές» και ο «στρατηγός άνεμος» δεν μας πείθουν καθόλου. Η παράδοση των καμμένων (χαρακτηριστικό παράδειγμα οι προστατευόμενες περιοχές στη Ζαχάρω) στους καταπατητές αποδεικνύει ότι η «ανάπτυξη» του νεοφιλελευθερισμού μόνο βιώσιμη δεν είναι.  Και αφού οι δασοκτόνοι νόμοι του ΠΑΣΟΚ διέλυσαν τη δασοφυλακή και τσιμεντοποίησαν τεράστιες εκτάσεις, η κυβέρνηση συνεχίζει να θέλει να αναθεωρήσει το άρθρο 24. Όμως θα μας βρουν μπροστά τους. Θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε το περιβάλλον, τους ελεύθερους χώρους και το δικαίωμά μας για μια καλύτερη ζωή.

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

Καταθέσεις με μηδενικό επιτόκιο, χρηματιστήριο, ομόλογα. Μερικοί μονάχα από τους τρόπους με τους οποίους τα αποθεματικά των ταμείων κλάπηκαν από τις κυβερνήσεις. Οι κυβερνήσεις δεν καλύπτουν ούτε οι ίδιες τις υποχρεώσεις τους στα ταμεία. Όσο πιο πολλά χρωστάνε οι επιχειρήσεις (κυρίως οι μεγάλες) τόσο πιο πολλά τους χαρίζουν. Και ξαφνικά τα ταμεία έχουν πρόβλημα βιωσιμότητας. Και καλούνται να πληρώσουν οι εργαζόμενοι. Πρώτοι από όλους οι νέοι. Καταργούνται οι πρόωρες συνταξιοδοτήσεις, αυξάνονται τα όρια ηλικίας –για τις γυναίκες σε πρώτη φάση και βλέπουμε- , δίνονται κίνητρα για την παραμονή στην εργασία μετά τα 65. Το καλύτερο κίνητρο; Να μη σου φτάνει η σύνταξη. Την ίδια στιγμή που όλο και περισσότεροι δουλεύουν ανασφάλιστοι για να αυξάνεται η ανταγωνιστικότητα και το σύστημα της δωρεάν υγείας παραπαίει εξαιτίας της εγκατάλειψης και της υποχρηματοδότησης. Όμως έχουμε μάθει πλέον να αγωνιζόμαστε για το μέλλον μας. Και θα το διεκδικήσουμε μαζί με τους εργαζόμενους.

ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ-ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ

Το τελευταίο διάστημα βλέπουμε μια ανησυχητική έξαρση ενός ακροδεξιού ρεύματος στην Ελλάδα. Λίγο μετά τις εκλογές εκδηλώθηκαν επιθέσεις σε συνοικίες όπου διαμένουν μετανάστες, ενώ παράλληλα επανεμφανίζονται οι χρυσαυγίτες και μάλιστα μέσα σε πανεπιστήμια. Φαίνεται ότι η είσοδος του ακροδεξιού ΛΑΟΣ στη βουλή έχει αποθρασύνει τους ελληναράδες. Οι πρεσβευτές της υπεροχής των Ελλήνων και της μισαλλοδοξίας πλέον αποκτούν ακόμα περισσότερο τηλεοπτικό χρόνο για να εκτοξεύουν το δηλητήριό τους και να καμαρώνουν για τις μιλιταριστικές μαθητικές παρελάσεις και τον ελληνικό στρατό. Τι θα περίμενε όμως κανείς από την άκρα δεξιά τη στιγμή που το κράτος κακοποιεί τους μετανάστες, τόσο στο αστυνομικό τμήμα της Ομόνοιας όσο και στα σύνορα; Όταν στελέχη της κυβέρνησης επικαλούνται το στρατό για να απειλήσουν γειτονικά κράτη; Η κυβέρνηση πηγαίνει χέρι χέρι και θα πρέπει αυτές οι λογικές να αποκρουστούν συνολικά και καταρχήν από τη νεολαία.

ΕΓΚΕΛΑΔΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ