Άρθρο 16: Αλήθειες και Μύθοι

Η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων  έγινε αντικείμενο καθημερινών συζητήσεων και απασχόλησε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Κι αυτό γιατί σηματοδοτεί την προσπάθεια επιβολής του νεοφιλελευθερισμού και στον τελευταίο τομέα του κοινωνικού κράτους, την εκπαίδευση. Αποτελεί μια από τις κυριότερες μάχες μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού. Γι’ αυτό και η επιχειρηματολογία που εκφράστηκε από τους κυρίαρχους (δικομματισμός, ΜΜΕ) ήταν εκτενής αλλά δεν ήταν δυνατό να αποπροσανατολίσει την πλειοψηφία της κοινωνίας. Εστιάστηκε στη δημιουργία μιας σειράς μύθων για την ιδιωτική εκπαίδευση και τα συνολικότερα οφέλη της.  

1ος Μύθος: Ο ανταγωνισμός μεταξύ δημόσιων και ιδιωτικών πανεπιστημίων θα ωφελήσει και τα δημόσια.

Η ιστορική εμπειρία έχει αποδείξει ότι σε καμία περίπτωση οι δημόσιες υπηρεσίες δεν έγιναν καλύτερες όταν ιδρύθηκαν ιδιωτικές επιχειρήσεις στους αντίστοιχους τομείς. Τα παραδείγματα είναι πολλά: υγεία, πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, τηλεπικοινωνίες, μεταφορές (Ολυμπιακή), ΜΜΕ…

Όπως γίνεται αντιληπτό, άλλος είναι ο στόχος. Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια θα λειτουργούν με βάση τις νέες απαιτήσεις της αγοράς για την εκπαίδευση και παράλληλα θα διαγωνίζονται με τα δημόσια για τις κρατικές χρηματοδοτήσεις μέσω της αξιολόγησης. Θα αποτελέσουν έτσι το μοχλό πίεσης στα δημόσια, τα οποία αυτομάτως έχουν δύο επιλογές: Ή να λειτουργούν με τους όρους της αγοράς ή να μην χρηματοδοτούνται.

Και, πάνω από όλα, δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπίζεται το κοινωνικό αγαθό της εκπαίδευσης να αντιμετωπίζεται ως εμπόρευμα που αγοράζεται και πωλείται.

2ος Μύθος: Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια θα λύσουν το πρόβλημα της φοιτητικής μετανάστευσης και της απώλειας συναλλάγματος.

Καταρχάς υπάρχουν 2 είδη φοιτητικής μετανάστευσης. Η πρώτη περίπτωση αφορά στα παιδιά που προέρχονται από οικογένειες με σχετικά υψηλό εισόδημα και επιλέγουν να σπουδάσουν στα κορυφαία πανεπιστήμια του κόσμου, γεγονός που δεν θα αλλάξει, εκτός αν ο Μάκης Γιακουμάτος φτιάξει «Yale στα Πετράλωνα».

Το δεύτερο τμήμα αφορά στα παιδιά που δεν επιτυγχάνουν σε σχολή προτίμησής τους. Αυτά επιλέγουν να ακολουθήσουν σπουδές σε πιο υποβαθμισμένα πανεπιστήμια του εξωτερικού. Τέτοια πανεπιστήμια θέλουμε και στην Ελλάδα; Επιχειρήσεις πώλησης πτυχίων;

Βέβαια, υπάρχουν και άλλοι λόγοι για τους οποίους δεν μας πείθουν. Το υπουργείο παιδείας που τόσο θέλει να σπουδάζουν όλοι, θέσπισε τη βάση του 10 για την είσοδο στα πανεπιστήμια με προφανή στόχο την εξασφάλιση πελατείας για τα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια. Αν θέλει πραγματικά να σπουδάζουν όλοι, ας σκεφτεί την πρότασή μας για την ελεύθερη πρόσβαση.

Όσον αφορά την οικονομική αφαίμαξη των ελληνικών οικογενειών, ούτε η Νέα Δημοκρατία ούτε το ΠΑΣΟΚ έκαναν κάτι για να σταματήσουν την αδηφάγο παραπαιδεία.

Τέλος, η διαρροή συναλλάγματος δεν επηρεάζει τους πολίτες στα πλαίσια της παγκοσμιοποιημένης αγοράς, αλλά μόνο τους ιδιοκτήτες των ιδιωτικών ΑΕΙ.

3ος Μύθος: Τα ελληνικά πανεπιστήμια βρίσκονται σε άθλια κατάσταση και πρέπει να υπάρχει δυνατότητα επιλογής

Αφού η αποδοχή των ιδιωτικών ΑΕΙ έβρισκε σθεναρές αντιστάσεις, έπρεπε να απαξιωθεί του δημόσιο πανεπιστήμιο στη συνείδηση του έλληνα πολίτη. Αυτή η προσπάθεια περιλαμβάνει τόσο την υποχρηματοδότηση όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, όσο και τη λασπολογία των ΜΜΕ. Τα ελληνικά πανεπιστήμια παρουσιάστηκαν ως χώρος τεμπελιάς, χρήσης ναρκωτικών, οργίων, διαρκούς διάλυσης. Αντίθετα με αυτούς τους ισχυρισμούς, τα ελληνικά πανεπιστήμια έχουν υψηλότατο επίπεδο διδασκαλίας και έρευνας για τα πενιχρά μέσα που διαθέτουν.

Και προφανώς δεν έχει να κάνει αυτή η αλλαγή με την ελληνική πραγματικότητα, αφού η   μετατροπή της εκπαίδευσης σε εμπόρευμα είναι παγκόσμια πολιτική και συνδέεται με τη διάλυση της έννοιας του κοινωνικού κράτους.

4ος Μύθος: Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια θα είναι μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα

Θέλουν να μας πείσουν ότι οι ιδιώτες θα επενδύουν χρήματα για το καλό του τόπου και την ψυχή της μάνας τους. Άμα θέλουν τόσο πολύ να ευεργετήσουν την Ελλάδα, ας κάνουν δωρεές στα δημόσια πανεπιστήμια. Αλλά στόχος κάθε επιχείρησης είναι το κέρδος, είτε άμεσα (δίδακτρα, έρευνα κατά παραγγελία) είτε έμμεσα (παραγωγή υπερεξειδικευμένων εργαζομένων).

Η αποτροπή της συνταγματικής  αναθεώρησης αποτέλεσε μια καταφανή νίκη του φοιτητικού κινήματος και απέδειξε ότι οι αγώνες μπορούν να έχουν αποτέλεσμα. Μπορούν να αναγκάζουν κόμματα εξουσίας να δρουν σε αντίθεση με τις θέσεις τους και να δημιουργούν κοινωνικές πλειοψηφίες οι οποίες βγαίνουν στο προσκήνιο και αναδιατάσσουν το πολιτικό σκηνικό. Και ο αγώνας για τη μη αναθεώρηση του άρθρου 16 και μια καλύτερη δημόσια εκπαίδευση πρέπει να συνεχιστεί.

ΕΓΚΕΛΑΔΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ